Tutuklandığında kendisini yalnız bıraktığından dolayı Haydar Bammat'ı suçlayan, fakat ablası Şağun'un vefatından sonraki taziye mektubuyla aradaki soğukluğun geçtiğini ve yeniden kendisine elini uzattığını bildiren Mikail Halil'in Haydar Bammat'a mektubu

Abstract

Halil’in ablası Şagun’un vefat etmesi üzerine Haydar Bammat ile annesinin 1 Eylül tarihinde göndermiş olduğu mektubuna cevaptır. Tutuklandığımda bir Dağıstanlı, bir Müslüman, hatta bir Haydar Bammat olarak yapılması gereken muameleyi değil, Gürcüler gibi davrandınız.. ...” Akabinde de bu konu hakkında kendi düşüncelerini ve olayın gerçek yüzünü anlatmakta ve şunları eklemektedir; “Zavallı ablam vefat edince ancak bizim hepimizin Dağıstanlı, Müslüman olduğumuzu ve kendi ülkemizin topraklarını ve mezarlığını hakkettiğimizi ve kendi ülkemizde toprağa verilmek istediğimizi söylüyorsunuz... Eğer bu gerçekten sizin dediğiniz gibiyse benim cevabım şudur: “Hiç olmamaktansa geç olması daha iyidir.” .” Bunun için size teşekkürler ve geçmişte yaşananlara bir çizgi atarak artık hatırlamayacağız. Bu mektubunuzu kendi suçunun farkına varan birisinin mektubu gibi kabul ediyor ve size elimi sunuyorum. Bütün bunları da herhangi bir düşmanlık ve kötülük duygusu beslememeksizin yazıyorum.”